Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Η 'Βαμβακάδα των πεύκων' (Marchalina hellenica): Υπάρχει λύση;

Κάθε χρόνο αυτή την εποχή έρχεται στην επικαιρότητα το γνωστό πρόβλημα της 'βαμβακάδας' ή 'βαμβακίασης' των πεύκων, της ασθένειας δηλαδή που προκαλεί το έντομο Marchalina hellenica. Η εικόνα των σκεπασμένων από το άσπρο χνούδι πεύκων είναι πλέον πολύ συνηθισμένη στα πευκοδάση της χώρας μας καθώς και σε αστικά και περιαστικά άλση, πάρκα και πλατείες (εικ. 1).

Εικ. 1

Το Marchalina hellenica είναι ένα ημίπτερο έντομο το οποίο ανήκει στην οικογένεια Margarodidae. Ζει στα πευκοδάση των μεσογεισκών οικοσυστημάτων (κυρίως στην Ελλάδα και την Τουρκία) και συγκεκριμένα στα κλαδιά και τον κορμό των δένδρων. Αναφέρεται να υπάρχει στη χώρα μας τους τελευταίους 2 αιώνες ενώ ολοκληρώνει τον κύκλο του αποκλειστικά σε είδη του γένους pinus (πεύκο).
Το έντομο αυτό τρέφεται από τους χυμούς του δέντρου τους οποίους απομυζεί με το μακρύ σαν στιλέτο στόμα του. Για να προφυλαχθεί από τα έντονα καιρικά φαινόμενα και τους εχθρούς παράγει από τους πόρους του σώματος του βαμβακάδα κηρώδους σύστασης (εικ. 2). To έντομο αφήνει τα αυγά προφυλαγμένα σε σάκο σε μεγάλο πλήθος (200-400 αυγά ανά θέση). Οι εκκολάψεις των νεαρών προνυμφών αρχίζουν στα τέλη Μαΐου και αρχές Ιουνίου (αναλόγως περιοχής). Οι προνύμφες κατευθύνονται σε νεαρούς τρυφερούς βλαστούς των δέντρων, καλύπτοντας όλη την κόμη.

Εικ. 2

Αιτία των συμπτωμάτων είναι ο τρόπος διατροφής του M. hellenica. Με τα στοματικά του μόρια το έντομο κάνει νύγματα στους φυτικούς ιστούς, όπου ο τροφικός του σωλήνας φτάνει ορισμένες φορές να ξεπερνάει σε βάθος το κάμβιο του πεύκου. Απομυζώντας του φυτικούς χυμούς προκαλεί την εξασθένηση του δέντρου, την ξήρανση κλαδίσκων και μέρους της κόμης και τελικά μπορεί να επιφέρει την ολική ξήρανση του πεύκου.

H καταπολέμηση του εντόμου είναι μία από τις δυσκολότερες περιπτώσεις στην σύγχρονη φυτοπροστασία. Ορισμένα χαρακτηριστικά του εντόμου όπως η αναπαραγωγή με παρθενογένεση, ο τρόπος διατροφής του, η παρουσία του πεύκου σε περιοχές του αστικού και περιαστικού περιβάλλοντος, και η έλλειψη σοβαρών φυσικών εχθρών καθιστούν την εξάπλωσή του συχνά ανεξέλεγκτη και την αντιμετώπισή του δύσκολη και ιδιαίτερα δαπανηρή.
Πρακτικά ο μόνος τρόπος καταπολέμησης είναι ο ψεκασμός του δέντρου με κατάλληλο, (εγκεκριμένο) σκεύασμα. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δίνει κάθε χρόνο στη δημοσιότητα τον κατάλογο με τα εγκεκριμένα σκευάσματα για την καταπολέμηση του M. Hellenica καθώς και οδηγίες για τον τρόπο και το χρόνο του ψεκασμού. 
Με πρόσφατο έγγραφό του (19-5-2011) το ΥΠ.Α.Α.Τ. δίνει και φέτος τη λίστα με τα  εγκεκριμένα σκευάσματα για την καταπολέμηση του εντόμου, που είναι τα εξής:
  • ΧΕΛΛΟΝΑ της εταιρείας ΧΕΛΛΑΦΑΡΜ Α.Ε.
  • TRIONA της εταιρείας BASF Agro A.Β.Ε.E.
  • ADMIRAL 10 EC της εταιρείας ΧΕΛΛΑΦΑΡΜ Α.Ε.
  • SAVONA του κ. Δ. Χαραντώνη
Τα σκευάσματα πρέπει να χρησιμοποιούνται στις δόσεις που αναγράφονται στην ετικέτα τους.
Επιτρέπεται ένας μόνο ψεκασμός με ένα από τα τέσσερα σκευάσματα και ως εκ τούτου ιδιαίτερη σημασία έχει η επιλογή του κατάλληλου χρόνου επέμβασης.
Ο ψεκασμός πρέπει να γίνεται όταν έχουν εκκολαφθεί το 70-75% των νυμφών (έρπουσες μορφές) και το πεύκο δεν έχει μελιτώδη εκκρίμματα. 
Προληπτικός ψεκασμός δεν επιτρέπεται.
Ο χρόνος ψεκασμού αποφασίζεται από το Γεωπόνο του τοπικού Δήμου ή της αντίστοιχης Περιφερειακής Ενότητας, μετά από προσεκτική παρακολούθηση του πληθυσμού του εντόμου, και αξιοποίηση τυχόν στοιχείων που υπάρχουν από προηγούμενες χρονιές.
Απο το Υπουργείο επισημαίνεται ότι ενώ και τα τέσσερα σκευάσματα είναι αποτελεσματικά στην καταπολέμηση του M. Hellenica το καθένα από αυτά έχει διαφορετικές ιδιότητες, επομένως η επιλογή του σκευάσματος έχει να κάνει με τις ιδιαιτερότητες της ψεκαζόμενης περιοχής (πάρκο, άλσος, πλατεία, δασική περιοχή).

Ολόκληρο το έγγραφο του Υπουργείου μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ

Γίνεται κατανοητό από τα παραπάνω ότι η καταπολέμηση του Marchalina Hellenica είναι μία δύσκολη υπόθεση γατί:
  • Στα πεύκα που βρίσκονται σε αστικές περιοχές (πλατείες, δημόσια πάρκα και άλση) θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η όχληση που μπορεί να προκληθεί στο κοινό από τους ψεκασμούς. Έτσι θα πρέπει κάθε φορά να στήνεται μία ολόκληρη 'επιχείρηση' με αποκλεισμό της περιοχής που πρόκειται να ψεκαστεί,  απομάκρυνση αυτοκινήτων και τραπεζοκαθισμάτων που μπορεί να βρίσκονται κάτω από τα δέντρα κλπ.
  • Ο ψεκασμός για να είναι αποτελεσματικός προϋποθέτει κατάλληλο εξοπλισμό, εμπειρία και γνώση της βιολογίας του εντόμου.
  • Στις δασικές περιοχές, όπου δεν υπάρχει το πρόβλημα της όχλησης των κατοίκων, οι προσβολές συχνά εκτείνονται σε μεγάλη έκταση και είναι δύσκολο από τη μεριά των Δήμων να βρεθεί ο εξοπλισμός και τα κονδύλια  για να ψεκαστεί τόσο μεγάλος αριθμός δέντρων.
Σε κάθε περίπτωση, ο τοπικός Δήμος θα πρέπει να σταθμίσει τις οικονομικές του δυνατότητες και την αναμενόμενη ωφέλεια από τη διενέργεια των ψεκασμών, πριν καταστρώσει ένα πρόγραμμα καταπολέμησης του εντόμου στα όριά του.  
ΠΗΓΗ: http://geoponiprevezas.blogspot.com

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Ωίδιο τρινταφυλλιάς (Powdery mildew)


Ωίδιο τρινταφυλλιάς (Powdery mildew)
Είναι η σοβαρότερη και πιο διαδεδομένη ασθένεια της τριανταφυλλιάς τόσο στις υπαίθριες όσο και στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες.
Είναι γνωστή από την αρχαιότητα και ο Θεόφραστος γύρω στα 300 Π.Χ αναφέρθηκε για πρώτη φορά, όμως ο επικεφαλής της περιγραφής του παθογόνου μύκητα είναι ο Wallroth το 1819 ο οποίος και προσπάθησε να εξηγήσει τα αίτια που προκαλούν την πάθηση αυτή.
Τα χαρακτηριστικά σημεία της ασθένειας εμφανίζονται στους νεαρούς βλαστούς, στα νεαρά φύλλα και στα κλειστά άνθη με αποτέλεσμα να υποβαθμίζονται η ποιότητα των κομμένων λουλουδιών αλλά και η αισθητική των καλλωπιστικών κήπων τριανταφυλλιάς.

6.1 Συμπτώματα
Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται στα πολύ νεαρά φύλλα των οποίων το έλασμα εμφανίζεται ανυψωμένο κατά θέσεις (σαν μεγάλες φλύκταινες) που γρήγορα καλύπτονται από ένα λευκό επίχρισμα. Τα παλαιότερα φύλλα προσβάλλονται χωρίς να εμφανίζουν μεγάλη παραμόρφωση ενώ τα φύλλα που δεν έχουν συμπληρώσει ακόμη την ανάπτυξή τους παραμορφώνονται και συστρέφονται προς τα πάνω.
Οι κλαδίσκοι και οι νεαροί βλαστοί όταν προσβληθούν γίνονται ασθενικοί και καλύπτονται και αυτοί από υπόλευκο επίχρισμα, το οποίο παραμένει σε όλη τη χειμερινή περίοδο, στη διάρκεια της οποίας διακρίνονται εύκολα τα ασθενικά μέρη του φυτού.
Προσβάλλονται ακόμη οι ανθοφόροι οφθαλμοί, ο κάλυκας καλύπτεται από λευκό επίχρισμα τα σέπαλα μαραίνονται και παραμορφώνονται. Προσβλημένοι οφθαλμοί δεν δίδουν άνθη αλλά και αν ανθήσουν τα άνθη έχουν μικρά παραμορφωμένα πέταλα που τελικά ξηραίνονται.
Όλα τα νεαρά όργανα του φυτού εμφανίζουν έντονο πορφυροϊώδες χρώμα ενώ συχνά οι κορυφές καλύπτονται από το λευκό επίχρισμα του μύκητα και ξηραίνονται.

6.2 Βιολογικός κύκλος – Συνθήκες ανάπτυξης
Το αίτιο της ασθένειας είναι ο μύκητας Sphaerotheca pannosa της οικογένειας Erysiphaceae των Ασκομυκήτων. Είναι επίφυτο παράσιτο και σχηματίζει το μυκήλιο και τα κονίδια της αγενούς μορφής Oidium leucoconium στην επιφάνεια των φυτικών οργάνων. Σπανιότερα πάνω στους ξηρούς βλαστούς στις θέσεις γύρω από τα αγκάθια σχηματίζονται οι εγγενείς καρποφορίες του μύκητα, κλειστοθήκια, βυθισμένα μέσα στις μυκηλιακές υφές. Το παθογόνο σχηματίζει ελλειψοειδή, υαλώδη κονίδια σε αλυσίδες που έχουν διαστάσεις 23-29 Χ 14-19 μm.Τα κλειστοθήκια είναι σφαιρικά μέχρι απιοειδή και έχουν διαστάσεις 85-120μm. Οι ασκοί είναι σφαιροειδείς, διαστάσεων 88-115μm και περιέχουν 8 ασκοσπόρια διαστάσεων 20-27Χ 12-15μm.Τα ασκοσπόρια των κλειστοθηκίων δεν φαίνονται να έχουν επιδημιολογική σημασία καθώς ο μύκητας διαχειμάζει με τη μορφή μυκηλίου στους κοιμώμενους οφθαλμούς ή ακόμη σαν μυκήλιο ή κονίδια πάνω στους προσβεβλημένους βλαστούς σε περιοχές με ήπιο χειμώνα. Οι βλαστοί που αναπτύσσονται από προσβεβλημένους οφθαλμούς μολύνονται πρώτοι και αποτελούν τις πηγές για τις δευτερογενείς μολύνσεις. Τα κονίδια της ατελούς μορφής διασπείρονται με τον αέρα σε κοντινές αποστάσεις κι έχουν την ικανότητα να βλαστάνουν χωρίς την παρουσία νερού, διότι το νερό παρεμποδίζει την βλάστηση των κονιδίων. Θερμοκρασία 15,5 Κελσίου κατά τη διάρκεια της νύκτας και σχετική υγρασία 90-99% είναι οι άριστες συνθήκες για την μόλυνση των φυτών από το μύκητα, ενώ θερμοκρασία 26.7 Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας και σχετική υγρασία 40-70% ευνοούν την ωρίμανση και απελευθέρωση των μολυσμάτων από τις προσβεβλημένες φυτικές επιφάνειες. Με ευνοϊκές συνθήκες οι νέες μολύνσεις δίδουν καρποφορίες (κονίδια) μέσα σε τέσσερις ημέρες και το αφθονότατο μόλυσμα που σχηματίζεται σε συνάρτηση με την ταχύτατη αύξηση νέας φυλλικής επιφάνειας στην τριανταφυλλιά προκαλούν την ραγδαία εξέλιξη της ασθένειας.

6.3 Καταπολέμηση
Για την αντιμετώπιση της ασθένειας συνιστώνται τα παρακάτω καλλιεργητικά και χημικά μέτρα:

Α. Καλλιεργητικά μέτρα
  • Χρησιμοποίηση ανθεκτικών ποικιλιών. Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί νέες ποικιλίες τριανταφυλλιάς ανθεκτικές στο ωίδιο. Εντούτοις, λίγες από αυτές διατηρούν την ανθεκτικότητά τους, κυρίως λόγω της εμφάνισης νέων μολυσματικών στελεχών του παθογόνου.
  • Αφαίρεση και καταστροφή με φωτιά όλων των προσβεβλημένων βλαστών και φύλλων στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου. Εξίσου σημαντικό μέτρο για τη μείωση των πηγών πρωτογενούς μολύσματος είναι και η συλλογή και καταστροφή των πεσμένων στο έδαφος φύλλων.
  • Στην περίπτωση καλλιεργειών σε θερμοκήπιο συνιστάται η μείωση της υγρασίας του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της νύχτας.
  • Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται εντατική έρευνα για την αντιμετώπιση της ασθένειας με διάφορους ανταγωνιστικούς μικροοργανισμούς ή με διέγερση των μηχανισμών αντοχής των φυτών στο παθογόνο.
β. Χημικά μέτρα
Συνιστώνται ψεκασμοί, αμέσως με την εμφάνιση της νεαρής βλαστήσεως την άνοιξη, σε διαστήματα 7 – 14 ημερών, με ένα από τα ακόλουθα μυκητοκτόνα:
azoxystrobin, kresoxim methyl, piperalin, dinocap, drazoxolon, iminoctadine, procimidone thiophanate methyl, carbendazin, imazalil, dodemorph, fenarimol, myclobytanil, propiconazole, bupirimate, triflumizole .
Ακόμη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το θείο. Επεμβάσεις με θειάφι από την έναρξη της βλάστησης και για όλη την περίοδο κατά την οποία οι θερμοκρασίες διατηρούνται μικρότερες των 28ºC.
Μερικές ποικιλίες τριανταφυλλιάς είναι ευπαθείς σε ορισμένα από τα παραπάνω φάρμακα γι’ αυτό θα πρέπει στην αρχή να χρησιμοποιούνται δοκιμαστικά. Ακόμη, καλό είναι να γίνεται εναλλαγή των χρησιμοποιούμενων μυκητοκτόνων, καθόσον το παθογόνο μπορεί να αναπτύξει ανθεκτικότητα σε αυτά.
Τα μυκητοκτόνo tridemorph θα πρέπει να εφαρμόζεται δοκιμαστικά, γιατί σε ορισμένες ποικιλίες μπορεί να εμφανίσουν φαινόμενα τοξικότητας ή μικροφυλλίας.
Το θειάφι δίνει πολύ καλά αποτελέσματα σαν σκόνη επίπασης, βρέξιμη σκόνη και με τη μορφή ατμών. Η τελευταία περίπτωση είναι η αποτελεσματικότερη αλλά χρειάζεται προσοχή.
Το triadimefon μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα πλαίσια της βιολογικής και ολοκληρωμένης καταπολέμησης.
ΠΗΓΕΣ: Παναγόπουλος, Χ.Γ.2003.Ασθένειες καλλωπιστικών φυτών.
Κακαρούντας, Κ Πτυχιακή εργασία A.T.E.I ΚΡΗΤΗΣ Τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών


Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Εξοικονόμηση νερού στον κήπο


 Τρόποι εξοικονόμησης νερού στον κήπο
1. Μην ποτίζετε υπερβολικά τον κήπο σας. Κατά γενικό κανόνα, οι χορτοτάπητες χρειάζονται πότισμα μόνο κάθε 5 έως 7 ημέρες το καλοκαίρι και κάθε 10 έως 14 ημέρες το χειμώνα. Μια ισχυρή βροχή ικανοποιεί τις ανάγκες σε νερό για διάστημα δύο εβδομάδων.
2. Ποτίζετε τον κήπο σας νωρίς το πρωί, όταν η θερμοκρασία και η ταχύτητα του αέρα είναι οι χαμηλότερες.Αυτό μειώνει τις απώλειες νερού από την εξάτμιση.
3. Τοποθετήστε τους ψεκαστήρες σας, έτσι ώστε, το νερό να προσγειώνεται στο χορτοτάπητα και τους θάμνους και όχι στις πεζοδρομημένες περιοχές.
4. Είναι προτιμότερη η εγκατάσταση αυτόματου ποτίσματος. Βεβαιωθείτε ότι λειτουργεί σωστά και δεν υπάρχουν διαρροές κατά μήκος του δικτύου.
5. Αποφύγετε την υπερβολική χρήση λιπασμάτων, η οποία αυξάνει τις ανάγκες για νερό.
6. Ποτίστε με το νερό του ενυδρείου σας τα φυτά. Το νερό αυτό είναι πλούσιο σε άζωτο και φώσφορο καιμπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λίπασμα.
7. Επιλέξετε φυτά τα οποία είναι ανθεκτικά στις ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής σας.
8. Τοποθετήστε στην άκρη της μάνικάς σας βρύση, ώστε να προσαρμόζεται η ροή στις απαιτήσεις σας και να αποφεύγονται οι σπατάλες.
9. Μην αφήνετε τους ψεκαστήρες ή τις μάνικες αφύλακτα. Οι μάνικες κήπων σας μπορούν να σπαταλήσουν πάνω από 2,5 κυβικά μέτρα νερό, μόνο σε μερικές ώρες. Χρησιμοποιήστε ένα χρονόμετρο κουζινών για να θυμηθείτε να το κλείσετε.
10. Ελέγχετε τακτικά τις μάνικες, τους συνδετήρες και τα βύσματα για τυχόν διαρροές.
11. Για τον καθαρισμό της αυλής σας χρησιμοποιήστε σκούπα, αντί για τρεχούμενο νερό. Αποφύγετε την εγκατάσταση των διακοσμητικών κατασκευών, όπου χρησιμοποιείται νερό, π.χ. τα σιντριβάνια, εκτός αν το νερό ανακυκλώνεται. Εντοπίστε πιθανές απώλειες λόγω της εξάτμισης και της διεύθυνσης του αέρα.
12. Εάν πλένετε οι ίδιοι το αυτοκίνητό σας, επιλέξτε περιοχές με γρασίδι.
ΠΗΓΗ: http://www.watersave.gr/

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

ΦΥΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ


ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝΔΡΩΝ
Αγγελική  (Pittosporum)
Τον Μεσαίωνα, πίστευαν πως αυτό το φυτό ανθίζει στις 8 Μαΐου, την ημέρα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, κι έτσι έλαβε το όνομά του μιας και θεωρήθηκε πως είναι το αγαπημένο των Αγγέλων. Συλλέγεται παραδοσιακά όταν η Σελήνη είναι στον Λέων.
Βασιλικός  (Ocimum basilicum)
Στην Ελλάδα υπάρχει πάντα μια γλάστρα Βασιλικού στις εξώπορτες των σπιτιών για να εξασφαλίσει καλή τύχη. Στην Ιταλία υπάρχει η παράδοση να βάζουν ένα γλαστράκι Βασιλικό στο μπαλκόνι ή στην εξώπορτα του σπιτιού, για να δηλώσει πως κάποια από τις κοπέλες του σπιτιού είναι έτοιμη για γάμο. Για τους Ινδουιστές ο Βασιλικός είναι το ιερό φυτό του Βισνού και αφήνεται ένα κλαράκι του μέσα στα ρούχα του νεκρού για να εξασφαλίσει την είσοδό του στον Κόσμο των Νεκρών.
Γαρύφαλλο (Dianthus caryophyllus)
Ως επί το πλείστον, τα γαρίφαλα εκφράζουν την αγάπη, τον ενθουσιασμό και την διάκριση. Περαιτέρω, κάθε χρωματισμός, έχει αποκτήσει κατά καιρούς αποκτήσει  και κάποιον συμβολικό χαρακτήρα:
     * Ελαφρά κόκκινα γαρίφαλα αντιπροσωπεύουν το θαυμασμό, ενώ τα σκούρα κόκκινα δηλώνουν βαθιά αγάπη και στοργή.
     * Λευκό γαρίφαλο  αντιπροσωπεύει την καθαρή αγάπη και την καλή τύχη, ενώ ριγέ γαρύφαλλα συμβολίζουν το γεγονός ότι μια αγάπη δεν μπορεί να μοιραστεί.
     * Μωβ γαρίφαλα στη Γαλλία, χρησιμοποιούνται σε μια παραδοσιακή κηδεία, οπου αναφέρονται στο πένθιμο  γεγονός  για το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.
     * Στη Γαλλία και στους γαλλόφωνους  πολιτισμούς, τα  γαρύφαλλα συμβολίζουν την ατυχία και την  κακή τύχη.
     * Ροζ  γαρίφαλα
έχουν την πιο συμβολική και ιστορική σημασία. Σύμφωνα με μια χριστιανική παράδοση, τα γαρίφαλα πρώτη φορά εμφανίστηκαν στη Γη  όταν ο Ιησούς κουβαλούσε  τον Σταυρό. Η Παναγία χύνοντας  δάκρυα  για τα δεινά του Ιησού, τα γαρίφαλα ξεπηδούσαν  από όπου έπεφταν  τα δάκρυά της. Έτσι, το ροζ  γαρύφαλλο έγινε το σύμβολο της αθάνατης αγάπη μιας μητέρας.
     * Γαρύφαλλο είναι το λουλούδι γέννησης για όσους έχουν γεννηθεί κατά το μήνα Ιανουάριο.
Η επίσημη ονομασία για το γαρύφαλλο, Dianthus, προέρχεται από τα ελληνικά  "ουράνιο λουλούδι» ή το άνθος του Ζεύς.
Δεντρολίβανο (Rosmarinus officinalis)
Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, πήρε το όνομά του από τη Παναγία, η οποία άφησε το μανδύα της πάνω στο θάμνο. Μέχρι το επόμενο πρωί, τα λουλούδια του θάμνου είχαν γίνει μπλε και από τότε ονομάστηκε rose of Mary.
Το όνομα Rosmarinus προέρχεται από τις λατινικές λέξεις “dew” (ros) and “sea” (marinus), που σημαίνει "dew of the sea"(Δροσιά της θάλασσας) - εμφανώς επειδή συχνά βρίσκεται να μεγαλώνει δίπλα στη θάλασσα.
Το όνομα officinalis προέρχεται από την λατινική λέξη που σημαίνει φαρμακευτικός, λόγω των φαρμακευτικών του ιδιοτήτων.Οι Ρωμαίοι κρατούσαν πάντα ένα κλαράκι Δεντρολίβανου κατά την διάρκεια τελετών και θρησκευτικών εορτών, μιας και θεωρείτο πως εξασφαλίζει ευτυχισμένη ζωή και ειρήνη μετά θάνατο. Για τον Χριστιανισμό είναι ιερό φυτό και χρησιμοποιείται για τους αγιασμούς. Μια πανάρχαια θεραπευτική συνταγή ενάντια στην δυσπεψία είναι η εξής: ένα κλαδί Δεντρολίβανο σε 1 λίτρο κρασί, αφήνεται για μερικές ώρες και χορηγείται σε μικρές δόσεις.
Ελιά (Olea europaea)
 
Για τους Έλληνες σύμβολο σοφίας και τους Ρωμαίους ειρήνης. Εκείνος που κρατούσε κλαδί Ελιάς κατά την διάρκεια πολέμου, ήταν σύμβολο πως έρχεται για διαπραγματεύσεις ή ακόμα και για να παραδοθεί. Μια πανάρχαια φαρμακευτική συνταγή είναι: χτυπημένο το ασπράδι αυγού με ελαιόλαδο, δημιουργεί καλό κατάπλασμα για καψίματα και τσιμπήματα.

                               Κανέλλα (Cinnamomum verum)

Είναι από τα πλέον πιο συχνά αναφερόμενα φυτά στην Βίβλο. Στην Αίγυπτο χρησιμοποιούνταν για την ταρίχευση των νεκρών και στις ανατολικές θρησκείες για εξαγνισμό των ναών.
Κολίανδρος (Coriandrum sativum)
Εδώ και 3.000 χρόνια, είναι το κυρίαρχο συστατικό για αρώματα και καλλυντικά, καθώς και για ερωτικά φίλτρα. Για την Κινέζικη παράδοση, ο Κολίανδρος εξασφαλίζει αθανασία της ψυχής.
Μάραθο (Foeniculum officinales)

Οι Αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν «μάραθρον» και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Φαίνεται ότι οφείλει τ’ όνομά του στη μνήμη της νίκης κατά των Περσών στο Μαραθώνα το 490 π.Χ. Ο Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του με περισσότερες από 20 ενδείξεις, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για ν' αλλάζουν δέρμα. Το 10ο αιώνα συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ το Μεσαίωνα είχε συνδεθεί με το αδυνάτισμα, γιατί πιστευόταν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη. Για τον ίδιο λόγο, οι Ρωμαίοι πάντα το πρόσθεταν στις σαλάτες τους. Οι Κινέζοι πιστεύουν πως είναι το αντίδοτο για το δηλητήριο φιδιών. Για την Ευρώπη, ακόμα και σήμερα, πιστεύεται πως αν βάλουμε λίγο Μάραθο στην κλειδαρότρυπα της κρεβατοκάμαράς μας, διώχνει τα δαιμόνια. Είναι επίσης ένα από τα 9 ιερά βότανα τα οποία αν αναμιχθούν, θεραπεύουν τις 9 αιτίες ασθένειας.
                    Μπερκιά  (Crataegus monogyha)


Στην αρχαία Ελλάδα, υπήρξε έθιμο οι καλεσμένοι σε γάμους να κρατούν ένα κλαδάκι Μπερκιά για να εξασφαλίσουν την ευτυχία για το νέο ζευγάρι. Στην Ρώμη, ένα κλαδάκι στην κούνια νεογέννητου παρείχε προστασία από κακόβουλα πνεύματα. Κατά τις Σταυροφορίες, ο ιππότης που έφευγε για την μάχη, πρόσφερε ένα κλαδάκι Μπερκιάς με δεμένη μια ροζ κορδέλα πάνω του στην ερωμένη του, για να εξασφαλίσει την επιστροφή του σε εκείνη. Πολλές παραδόσεις της Ευρώπης αναφέρουν πως όταν η Μπερκιά έχει φυτρώσει στις ρίζες Βελανιδιάς ή Φλαμουριάς, τότε εκεί κοντά βρίσκεται το σπίτι κάποιου ξωτικού. Γενικά θεωρείται ιερό και αγαπημένο δέντρο για Νεράιδες και Ξωτικά.
Εάν πληγωθεί ή καταστραφεί από κάποιον, λαμβάνεται ως μέγιστη προσβολή και δεν αποκλείεται να εκδικηθούν με κατάρες για κακή τύχη.
Λέγεται ότι αν καθίσεις με την πλάτη σου στον κορμό του την ημέρα της Πρωτομαγιάς ή την ημέρα του θερινού Ηλιοστάσιου, θα σε επισκεφτούν μικρές Νεράιδες.
Πιπερόριζα (Ginger) (Zingiber officinale)
Κατά την εποχή του Χέοπα στην αρχαία Αίγυπτο, έφτιαχναν ένα είδος «πρόσφορου» με αλεύρι και Πιπερόριζα. Οι Κινέζοι την χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα για θεραπεία της δυσπεψίας και της γρίπης. Πιστεύεται επίσης πως εάν έχεις μια Πιπερόριζα στην τσάντα σου, εξασφαλίζεις ευημερία.
Ρόδι (Punica granatum)

Στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιούνταν επί πολλά χρόνια αντί για χρήματα. Για τον Μυστικισμό, θεωρείται πως από το χυμό Ροδιού μπορεί να παραχθεί το πλέον κατάλληλο μελάνι για πρακτικές Μαγείας.
Σκόρδο (Allium sativum)

Ήρθε στην Ευρώπη από την Ασία, όπου χρησιμοποιούνταν από ιερείς για δύναμη και προστασία κατά την διάρκεια των τελετουργιών τους. Στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ στην φαρμακευτική και υπήρξε η βάση των περισσότερων φαρμάκων. Στην Σουηδία φτιάχνουν μικρά κολιέ με τα άνθη του σκόρδου και τα φορούν στον λαιμό τους και τον λαιμό των ζώων τους για προστασία από τα Τρόλ (κακόβουλα αερικά). Μια πανάρχαια συνταγή απολυμαντικού πληγών καθώς και παυσίπονου για ρευματισμούς είναι η εξής: 10 σκελίδες σκόρδο καλά χτυπημένο σε 1 λίτρο ξύδι για τουλάχιστον 10 μέρες και το κατάπλασμα είναι έτοιμο.
http://www.livingartsoriginals.com/